Extra Nieuws - JUNI 2007
Flower at Wisma Mercury_Garden_Yogya
________________________________________________________------------------------------------------------
BEZOEK Flowgi Team Holland
RUBY, MARTIN en RONALD AAN PROJECTEN
IN YOGYA EN LOMBOK
_____________________________________________________
RUBY en MARTIN:
Dit is ons eerste bezoek aan de projecten op Java en Lombok.
Voor we afreisden naar Indonesië hebben de ouders van Ruby bij
een verjaardag van haar vader een schoenen- doos neergezet
waar iedereen ; vrienden en familie, een
kleine bijdrage in kon stoppen om iets extra’s te kunnen doen voor
de kinderen in Indonesië.
We vertrokken op 12 juni naar Singapore waar we 1 overnachting hadden.
De volgende ochtend zijn we vertrokken naar Solo waar we opgehaald
werden door 2 stafleden Rifai en Eni.
We moesten nog een 1 ½ uur rijden voor we in Yogya waren.
_____________________________________________
Juni 2007
Lombok 16 juni - MATARAM-MALIKLO
We landen op Mataram en werden op gewacht door de broer, vriend
en nichtje Yani van Rifai.
We zouden meteen naar het hotel rijden, maar werden naar de ouders van Rifai
gereden die in het plaatsje Maliklo wonen.
We maakten kennis met ze en er was natuurlijk ook al gekookt voor ons, en op traditionele wijze zaten we in de huiskamer. Het eten was ook heel lekker.
We werden hier ook heel gastvrij ontvangen. Laat in de middag werden we
naar ons hotel gebracht. We waren met Erwin, Rojak, Rifai
(stafleden Lombok en Yogya), Ronald en wij.
De volgende dag zouden we even langs de ouders van
Erwin gaan om kennis te maken.
Lombok 17 Juni - DORPJE MALIKLO
Ons bezoek in het kleine dorpje Maliklo waar iedere zaterdag en zondag engelse
lessen gegeven worden aan totaal 50 kinderen/volwassenen (nu 55 personen) door Yani.
Zij is zelf nog student en doordeweeks gaat zij naar Mataram waar de school is.
Toen we bij Yani aan kwamen was ze engelse les aan het geven.
Het was een heel aparte ervaring voor de kinderen en voor ons.
Er werden vragen gesteld door de kinderen van wat ze geleerd hadden .
Het waren verschillende groepjes, dus we wisselden verschillende keren zodat
iedereen van de groepjes met ons konden praten.
Het was heel leuk om te zien hoe ze reageerden.
De èèn was brutaal en de ander was heel bescheiden tot verlegen
en dorst dan niets of nauwelijks wat te zeggen. Voor de tijd dat ze de engelse les
hebben gevolgd spraken ze toch goed engels.
We zijn daarna met z’n allen gaan lunchen
(van het geld dat bij de ouders van Ruby is opgehaald).
Daarvoor hebben de ouders van Yani voor gezorgd, ze waren heel gastvrij en hebben
voor alles geregeld. Tijdens de gesprekken werden er foto’s gemaakt en gefilmd door
Rifai als een echte top fotograaf. We hebben ook met Yani gesproken over hoe zij het
vindt om engelse lessen te geven. Zij is erg enthousiast en wilt graag hiermee doorgaan
en ze wilt graag een bibliotheek beginnen. We hebben later in Yogya engelse
woordenboeken voor hen gekocht
(van het geld dat bij de ouders van Ruby is opgehaald)
Laat in de middag zijn we weer richting het hotel gereden.
De volgende dag zouden we naar de school van Erwin gaan en bij zijn ouders gaan
lunchen, bij de ouders van Rojak en nog even langs de ouders van Rifai.
Lombok 18 juni - Dorpje Montong Gamang
Zijn we eerst bij de ouders van Rojak geweest om kennis te maken,
de vaders was voor werk elders.
De moeder van Rojak had voor ons gekookt, ze wonen in een plaatsje waar kemiri
noten worden gekweekt en gedroogd en verkocht. Heel aardig van de moeder van Rojak
om voor ons te koken, het eten is echt heerlijk.
Wij hebben ook een tour door het dorp
gehad en zijn ook even bij de vis kwekerij geweest om de vissen eten te geven.
Je merkte dat de mensen niet gewend waren dat er vreemden door de straten liepen
en zeker geen blanke. Een hele sliert kinderen bleef achter Martin aan lopen.
We vertrokken naar de school in Montong Gamang dit is een school waar ca.
100 kinderen les krijgen van leraren die dat doen op vrijwillige basis.
Zij krijgen elke maand een kleine vergoeding van de dorpsbewoners.
In het begin van het jaar heeft Erwin een verzoek gedaan om het toilet gelegenheid
op te knappen. Dit doordat het e.e.a. was weggewaaid door de storm van
december 2006
Hiervoor heeft hij geld van Flowgi gekregen.
Het dak en de deur zijn vervangen, de scheuren in de muren zijn gerepareerd en
de vloer is betegeld. Wat nu nog rest is het schilderwerk.
Ronald heeft op verzoek dan ook een verfset ( rollers, kwasten, papierentape, afdek folie, enz.) meegenomen. Daar was hij heel blij mee.
We hebben ook de klassen bekeken en met de leraren gesproken waarvan 1 leraar
goed engels sprak en de anderen weinig of niet.
Ronald heeft ook met de hoofden van de school gesproken.
Ondertussen hebben we besproken om 6 stuks whiteboarden voor de school aan
te schaffen en hebben gelijk opdracht gegeven om 6 stuks whiteboarden te laten
maken voor de school. We zouden dan ook de stiften, wissers,
schoonmaakmiddelen aanschaffen.
We hadden ook een dag van te voren 100 stuks lunchboxen besteld voor deze school
(van het geld dat de ouders van Ruby hebben opgehaald)
dat geleverd zouden worden (dit hebben de ouders en zussen van Erwin geregeld.
Ze hebben ook echt hun best hiervoor gedaan).
Om ca. 12.00 uur werd alles netjes gebracht en het werd aan de kinderen en leraren uitgedeeld; er zat rijst en kip, groenten, drinken, fruit en wat snoep in.
Een heel mooie lunchbox was het. De kinderen hebben een deel opgegeten en de rest namen ze mee naar huis om thuis te delen of aan hun ouders te laten zien.
We hebben namens de stichting aan 10 leraren ieder 100.000 Rp (ca. €9,00) gegeven voor een extra-tje, zij waren er ontzettend blij mee, we verstonden niet wat ze zeiden,
maar aan hun houding en omhelzing te merken konden ze hun geluk niet op.
Dat geeft een heel goed gevoel.
‘S middags waren de whiteboarden klaar en hebben om de hoek van de school
de stiften (her vulbare), wisser, inkt en schoonmaakmiddel gehaald.
Het was gelijk een ander gezicht een wit kleurige bord in een donker klaslokaal.
Het was ook gelijk een stuk lichter.
De leraren waren heel blij en vonden het gelijk dat het een stuk beter was.
We hebben nog de logo van de stichting op het bord geplakt.
Zodat je wel kunt zien wie het gegeven heeft.
’s Middags gingen we nog even bij de ouders van Rifai langs om hun te groeten en
om de bestelde slippers die van autobanden waren gemaakt en gebakken uitjes die we hadden besteld op te halen. We werden zoals overal wederom hartelijk onthaald en de vrouwen waren bezig om de uitjes te bakken.
En natuurlijk weer blijven eten, onze laatste maal, want daarna zouden we naar Senggigi gaan, een echte toeristen deel om vandaar uit de volgende ochtend terug naar het vliegveld Mataram te gaan.
We konden na vier uur pas vertrekken. We gingen met Erwin, Rifai, een broer van hem,
en Henny de zus van Erwin. Rojak zou later komen omdat hij een test moest afleggen
voor een cursus die hij wilt gaan doen.
We hebben in Pacific Beach hotel 3 kamers gehuurd en zijn ’s avonds nog wat gegeten (weer ppfff). We hebben het ontzettend naar ons zin gehad dat we eigenlijk wel wilden blijven. Het is een mooi eiland met veel natuur en te weinig toerisme.
Voor Lombok is het eigenlijk wel belangrijk dat er meer toeristen komen.
Toerisme is hier teruggelopen.
_____________________________________________________
Yogya 19 juni
Aankomst op Yogya hebben we een taxi genomen naar het hotel en spullen uitgepakt.
Alle stafleden hadden het druk met de voorbereidingen voor de Funday in Bantul
die op de 24ste plaats zal vinden. Iedereen was in de weer met van alles en nog wat;
het regelen van stoelen, tenten, podium, eten, drinken enz. Er moesten heel veel geregeld worden.
Wij zelf hebben twee dagen vrij om wat privé dingen te doen.
Yogya 22 juni en 23 juni
Vrijdag en zaterdag voor de grote dag zijn er 136 stuks schoenen en sokken gekocht
en anderen waren bezig om de Flowgi etuis te vullen met een pen en potlood.
Zaterdagavond zijn we begonnen om de schoenen in de tassen te doen met
in elk tas eèn paar sokken.
Op de tassen werden de maten geschreven zodat je meteen kunt zien welke
maat het is.
Van maat 28 t/m maat 40. Het was een hele toestand, met zijn allen schoenen
inpakken het leek wel een kippenhok, maar het was erg leuk.
Toen alles was ingepakt zijn er een aantal jongens ‘s avonds bij de school
gaan slapen, om alles te bewaken.
Zodat er niks weg is als de grote dag begint.
Lucy en ik hebben ook nog interviews afgenomen van een aantal studenten,
over hun toekomst en wat hun wensen zijn.
En of ze het komende jaar voor Flowgi Indonesië nog beschikbaar willen zijn.
De volgende ochtend zouden wij worden opgehaald om 9.15 uur, Ronald werd
al om 07.00 uur verwacht. We hadden allemaal een officiële uitnodiging
ontvangen van de SD >(lagere school) in Bantul.
_____________________________________________________
25 juni 2007
FLOWGI STICHTING BESTAAT 3 JAAR
FUN-DAY voor 125 kinderen van
Banjardadap School
in Bantul-Yogya-Indonesia
op 24 juni 2007
podium
Vandaag de grote dag voor de SD Banjardadap in Bantul. Wij werden om 10.00 uur
verwacht bij de school. We werden door een aantal leraren begroet, die al bezig
waren om iedereen een klein doosje uit te delen, daarin zat fruit,
water, zakje pinda’s en maiskoekje of wat anders.
gasten
Ondertussen was er een klein meisje uit volle borst aan het zingen, het klonk heel mooi,
er werd daarna door een lerares gezongen die het ook niet slecht deed.
Ronald deed ook zijn zegje op het podium, hij werd daarna door de Imam afgelost,
er werd gebeden en ook de ramp van vorig jaar herdacht, tevens werd de Stichting Flowgi ook bedankt voor de hulp die er werd geboden destijds. Er werden door een
groep jongens en door een groep meisjes een dans optreden gedaan.
Dansvoorstelling "kuda lumping"
Alles zag er zo perfect uit en iedereen deed ook flink hun best om er een leuke dag
van te maken.
De Flowgi vrijwilligers werden ook op het podium gevraagd om mee te
dansen en te zingen. We kwamen er niet onderuit, ze riepen je gewoon bij naam
zodat je niet kon weigeren. Zoals het bij ons gebeurde.
Gezellige drukte op het podium
Er werd ook een drama voorstelling gedaan door 6 vrijwilligsters.
Het onderwerp was zwerfvuil en het opruimen daarvan.
Ronald kwam ook plotseling met een eigen act.
Hij deed zich voor als een klein kind, met bretel, korte en te grote broek, kniesokken,
een basketbal pet met een rugzak. Er ontstond natuurlijk grote hilariteit.
Zelfs Aswin en Lucy waren van slag.
Hierna werd er weer wat gezongen en gedanst op het podium.
Het laatste was dat er 5 jongens zich hadden verkleed als vrouwen die een
dans act opvoerden.
The Pom Pom Boys in actie
Er waren ook kraampjes met allerlei lekker dingen.
In de lokalen die vorig jaar uit nood zijn gebouwd was er een buffet met eten
neergezet, alles zag er perfect uit. En het was ook lekker.
De traditionele gudeg maaltijd uit Yogya.
De leraren hadden zelf het eten gekookt.
Straatventer- Flowgi trakteert
Na het eten werden alle vrijwilligers van Jakarta, Bandung en Nederland op het podium geroepen om de schoenen uit te delen. Eerst waren de leraren aan de beurt.
Daarna werden per klas de kinderen geroepen en daarna op naam met de maat er bij.
Ze kregen dan ook een Flowgi pennen etui met potlood en pen waarop de logo
en naam van Flowgi op staat.
Eerst de leraren kregen de schoenen
Alle kinderen gingen de schoenen passen en er waren dan ook een paar schoenen te klein, maar dat gaf niks want die werden gewoon omgeruild voor de goede maat en er waren een paar schoenen te kort. Dat werd gelijk de volgende dag hersteld.
Om 14.00 uur was het feest afgelopen.
Het was zeker een zeer geslaagde dag.
Gasten komen uit Holland, Jakarta, Bandung, Palembang
Bamie verkoopster-Flowgi trakteert de kinderen
Zang bijdrage van de schoolkinderen
________________________________________________________
FAMILIE EN VRIENDEN UIT
RODEN EN GRONINGEN - HOLLAND
HEBBEN GELD VERZAMELD VOOR DEZE BIJZONDERE DAG
ER WERD EEN BENEFIT AVOND GEORGANISEERD DOOR
PETER AND PAULUS FLOKSTRA
ALLEMAAL BEDANKT
________________________________________________________
25 JUNI- YOGYA
Bezoek aan school KULON PROGO
en Bezoek aan GONDOLAYU
We zijn met 2 auto’s vertrokken om naar de SD (lagere school) in Kulon Progo
te gaan en als het meezit ook nog langs Gondolaju in Yogya.
De school ligt hoog in de bergen ca. 2 uur rijden van Yogya in het plaatsje Kulon
Progo. Henny een vrijwilliger wachtte ons op beneden.
We werden ook begeleid door het hoofd van de school op haar brommer.
Je merkte wel op een gegeven moment dat het niet vlakbij was, het werd steeds
steiler en steiler, de wegen werden ook steeds smaller.
Hoger en hoger, we vroegen ons wel op een gegeven moment af hoe ver het nog was.
We reden ook langs 3 verschillende scholen.
School KULON PROGO
Na een uur rijden in de bergen stonden
we plotseling voor de school. We werden heel beleefd gegroet door de
leraren en leerlingen. We kregen van alle kinderen een hand.
We mochten overal rondlopen en kijken.
Kids van Kulon Progo school
Er zaten ca. 50 kinderen en 8 leerkrachten waarvan er 2 ontbreken.
En 2 leerkrachten zouden met pensioen gaan, maar omdat er een tekort is aan leerkrachten blijven ze langer. Er wordt lesgegeven aan arme kinderen,
de ouders betalen een bijdrage van € 0,25 per kind.
De leerkrachten ontvangen een kleine onkostenvergoeding per maand
waarvan er een aantal incl. het hoofd van de school meer benzine verrijden
om op de school te komen.
Er rijdt er ook geen openbaar vervoer om hier te komen.
De kinderen wonen wel in de omgeving van de school. Ze doen alles lopend.
Ondertussen dat we rond aan het lopen waren was Ronald een verhaal aan het
vertellen aan de kinderen. Ze gingen per klas een lied zingen.
Ze deden het ook heel leuk. Na alle liedjes waren gezongen werden we
uitgenodigd door het hoofd van de school om
in de gezondheidslokaal thee en snacks te komen nuttigen.
(er word 1x per maand alle kinderen onderzocht op hun gezondheid)
Gezondheidslokaal
Daar spraken ze met Ronald en Lucy over de school en de wensen van hun.
Ze vertelde ook dat de school soms geld krijgt van de kerk om het e.e.a.
op te knappen aan de school.
Ook komt er 1x per maand een student om de leerlingen computer les te geven.
We voelden ons niet op ons gemak, want we hadden niks meegenomen voor hun
behalve etuis en pennen, en zij waren zo gastvrij.
Ronald vroeg Ria en Eni (stafleden) om in de buurt wat snoep te kopen.
Gelukkig liep er net iemand met de fiets langs die snoep en bami verkocht.
Toen ze terug kwamen werd de snoep uitgedeeld aan de kinderen, ook de
Flowgi etui met een pen. Zij waren heel erg blij.
We maakten daarna weer aanstalten om te vertrekken
want we wilden ook nog naar Gondolaju.
Ondertussen is het lunch tijd.
Wij zijn uitgenodigd om bij Henni thuis gaan eten, er was heel lekker gekookt door
de moeder: maiskoekjes als voorgerecht, pecel lele (gebakken vis), tempeh, tahu,
verse groenten, nog een groentegerecht> sayur asem met
de bijbehorende sambal, hmmm, heeerlijk was dat.
Daar zijn we ook niet lang gebleven.
________________________________________________________
25 JUNI
GONDOLAYU-KALI CODE-YOGYA
Aangekomen in Yogya bij Gondolaju was het al 14.30 , deze mensen wonen echt
in armste deel van Yogya en normaliter komen er geen toeristen.
De hutjes zijn tegen een helling gebouwd langs een rivier.
Je moet echt weten dat er mensen wonen.
Ze wonen in piepkleine huisjes. Sommigen in een ruimte van 2 vierkante meter.
Ze zijn heel kleurig geschilderd door studenten om de boel wat op te vrolijken,
het zag er zeker vrolijk uit.
In deze wijk wonen 250 personen waarvan ca 50 gezinnen. Het ziet er schoon en
netjes uit. We kregen een rondleiding van één van de ouderen van de wijk.
Het is een aparte ervaring om er door heen te lopen de mensen zijn er vriendelijk en groeten heel beleefd. Wij kwamen meisjes tegen die BIKKELS speelden.
Ria en Eni lieten de kinderen oproepen om naar het schooltje te komen. Het duurde
niet lang en de kinderen kwamen van alle kanten en ook de ouders werden nieuwsgierig.
Ria, Eni en Iis (vrijwilligers/ leraren engels) spoorden de kinderen
aan om een liedje te zingen.
School etui en pen gekregen van Flowgi
Ze gaven alle kinderen een Flowgi etui met een pen, voor de school hadden we
Engels leer en lees boeken meegenomen. De kinderen en ouders bedankten ons.
En wij vertrokken weer terug naar ons hotel.
_____________________________________________________
HET VERHAAL achter GONDOLAYU
De kinderen onder de GONDOLAYU brug. Yogya.
Onder de brug Gondolayu wonen veel gezinnen die erg arm zijn. Vroeger waren zij
onder de zorg van pastoor Mangunwijaya en werden de primaire behoeften zoals
rijst en elektriciteit betaald door deze pastoor.
Dat is de reden waarom de meeste gezinnen die hier wonen Christenen zijn,
Christen en Katholiek.
In 1999 overleed de pastoor.
Dus nu zijn de gezinnen verdeeld onder verschillende geloven.
Veel van de ouders zijn parkeerwachters, bedelaars, monteurs of straatventers.
Ze kunnen amper hun kinderen naar school sturen.
Ook wonen ze in zeer eenvoudige huizen die toch redelijk schoon zijn omdat de huizen nog onder toezicht zijn van sociale instellingen. Maar de gezinnen hebben moeite hun hoofd boven water te houden.
GONDOLAYU
Er is iets bijzonder over de huizen gelegen aan de rivier van kali Code
Pastoor Mangunwijaya, voluit Yusuf Bilyarta Mangunwijaya
(Ambarawa, Semarang, 6 May 1929 - Jakarta 10 February 1999),
Is een Indonesische architect, schrijver en een katholieke godsdienst leider
Hij is bekend als de vader van de moderne Indonesische Architectuur
Hij ontvangt een Aga Khan Award in 1992 voor zijn werk in de krottenwijk van
kali Code Yogyakarta. (Gondolayu)
► To the Biography of Father Mangunwijaya
_____________________________________________________
25 JUNI - IN DE AVOND
DE VERASSING - AFSCHEID
’s Avonds zouden we met iedereen gaan uit eten die ook geholpen hadden
bij de Funday.
Want dit was onze laatste project, de 26ste vlogen we alweer terug naar huis (zucht).
Wij zouden om 19.30 uur worden opgehaald. Dat kwam mooi uit want dan konden we rustig inpakken, we hadden anders er geen tijd meer voor.
Toen we aankwamen bij het restaurant werden we ontvangen door Ria die
zenuwachtig Lucy en mij een grote roze suikerspin gaf.
We wilden door lopen maar werden direct tegen gehouden omdat ze nog niet
klaar waren. Ondertussen keken we naar de vissen in de aquariums die
voor consumptie waren.
Na ca 10 minuten mochten we doorlopen, het was heel donker en toen we over een bruggetje kwamen begonnen ze te zingen en in het water
lag er een hart van piepschuim met kaarsjes met de letter M en R , en er dreven
allerlei kaarsjes eromheen. Toen we dat zagen begrepen we dat het voor
Martin en mij waren, omdat we 24 mei getrouwd zijn.
Helemaal te gek vonden we het. Dit hadden ze speciaal voor ons gedaan.
We kunnen niet uitleggen wat het voor ons betekende.
Iedereen feliciteerden ons en we moesten in het midden zitten van een lange tafel.
Er werd ook muziek gedraaid op tv zodat je luidkeels mee kon zingen.
De eerste liedjes zongen ze voor ons toen werden we naar voren geroepen,
ze hadden voor ons allerlei cadeautjes gekocht. We werden er verlegen van.
We hebben de cadeautjes op een speciale plek in huis gezet zodat we er iedere dag
naar kunnen kijken. Na het uitpakken zijn we gaan eten, heerlijke geroosterde vis, kangkung (groenten), rijst, kip enz. allemaal erg lekker (natuurlijk).
Er werd tot 22.00 uur nog muziek gedraaid en gezongen (een echte karaoke avond). Iedereen heeft zich goed vermaakt op deze avond.
Terug in het hotel werd ik nog door een masseuse gemasseerd, die ook was
overgekomen vanuit Jakarta, die door Lucy haar verhalen enthousiast geworden was.
Zij wilde het ook meemaken. Het was heerlijk de massage, zeker voordat we vertrokken. We moesten al om ca 5.00 uur opstaan en zouden om 6.00 uur in de ochtend
vertrekken naar Solo.
RIfai en Ronald brachten ons weg.
Wij willen alle Flowgi stafleden nogmaals bedanken voor het feestje
en voor de goede tijd in Yogya.
Martin & Ruby
_____________________________________________________
Juli 2007
BEZOEK AAN MARDI SIWI WEESHUIS - YOGYAKARTA
Tshirts uitgedeeld
pleintje
wat spullen overhandigd om te koken
_____________________________________________________
- Juli 2007
BEZOEK AAN HET WEESHUIS MARDISIWI
YOGYA- INDONESIE
Op een zonnige woensdag middag, 27 Juni 2007, kwam de Flowgi staf op bezoek
bij het weeshuis Mardisiwi. Op dat moment waren er geen mensen
te bekennen. Wij hebben het gebouw geobserveerd, wij merkten
dat het een aantal mankementen heeft. Het gebouw is beschadigd en zeer vuil.
Na een tijd kwamen een aantal jongens en meisjes uit het weeshuis.
Zij waren blij en enthousiast Flowgi weer te zien.
Iedereen wilde ons tegelijkertijd groeten.
Flowgi komt zelden met lege handen en bracht dus ook deze keer eten mee om
samen te worden genuttigd. Ook kregen alle kinderen Achmea T-shirts die
Lucy had meegenomen. Vooraf gaf oom Ron zijn adviezen, zoals hij normaal ook
altijd doet. De kinderen genoten enorm van het eten. Na het eten zijn er foto’s
gemaakt van de kinderen en hun T-shirts, waar ze blij mee waren. Wij spraken met
een aantal tieners van Mardi Siwi, zij vertelden ons dat er nog een aantal problemen spelen; een paar donateurs hebben zich teruggetrokken.
Dit brengt beperkingen met zich mee.
Om nog meer informatie te verkrijgen over de huidige situatie en over de
studenten zelf, heeft oom Ron 8 jongens en meisjes uitgenodigd naar
het hotel waar wij verbleven.
De kinderen maakten duidelijk dat zij graag hun studie willen voortzetten.
Zij willen hun doel bereiken en onafhankelijk worden. Zij hebben alleen het gevoel
dat het moeilijk zal worden, omdat zij de financiële middelen niet hebben.
Het weeshuis kan zelf alleen iets kleins bijdragen. De studenten moeten namelijk
zelf hun schoolgeld betalen.
De financiële middelen zijn nodig voor de registratie, uniform, boeken en overige.
Gedurende het gesprek is ook nog een ander probleem naar boven gekomen.
Zij koken dagelijks slechts rijst met groenten zonder vlees en ei.
Dit moeten zij verdelen onder de 35 kinderen zodat
iedereen te eten krijgt.
Het enige wat de tieners in het weeshuis doen, is naar school gaan en dan weer
naar huis. Sommigen hebben een bijbaantje. Verder kunnen zij nergens heen.
Zij vullen hun tijd met televisie kijken, sport en kletsen, vooral de meiden onder elkaar. Soms raken zij verveeld en zijn ze toe aan iets nieuws. Daarom zijn ze altijd wel blij wanneer Flowgi een bezoekje brengt aan het weeshuis.
Er zijn een aantal faciliteiten die zij kunnen gebruiken, die Flowgi in 2002/2003 aan het tehuis hebben gegeven, maar met de jaren is de conditie niet beter geworden.
Zoals de computers, die Flowgi in 2003 aan het huis heeft geschonken,
deze is nu defect en zij hebben de kennis ook niet om dit te repareren.
(wij zullen hier wat aan doen)
Van de bibliotheek zijn er veel boeken kwijtgeraakt.
Overige spullen zoals sportartikelen, fietsen en kamers worden niet goed
onderhouden. Oom Ron heeft hun duidelijk gemaakt hoe belangrijk onderhoud is.
En zij beloven ons hier wat aan te doen.
Een paar dagen later in Juli:
Het was een warme zonnige dag, 30 graden celcius.
Flowgi kwam opnieuw Mardi Siwi bezoeken.
Dit keer brachten wij rijst, olie, eieren, suiker en zeep mee.
Ook hebben wij schoonmaakspullen meegenomen om samen schoon te maken..en dat deden de kinderen . Oom Ron heeft met de jongens de vloer schoongemaakt, vuilnis geleegd en hun kamers opgeruimd.
De meiden hebben in de keuken gekookt met Tante Lucy: rijst, kangkung (groenten), gebakken tempé en oom Rons favoriete voedsel: tahoe.
Tante Lucy kookte enthousiast en was druk bezig met haar kangkung.
Daarna heeft ze de hele keuken zelf opgeruimd.
Uiteindelijk was zij moe en wachtte totdat het lunchtijd was.
Iedereen was tegen twaalven klaar en bereidde zich voor op het eten.
De handen werden gewassen en er werd heerlijk gegeten.
Iedereen at zeer snel omdat zij honger hadden.
En iedereen was blijkbaar blij.
Wij hebben die dag onze missie bereikt.
We hebben de weeskinderen blij kunnen maken en zich gemakkelijker laten
voelen in hun eigen omgeving. Het zijn gewoon tieners die aandacht nodig
hebben van anderen. Uiteindelijk hebben wij hun nog geadviseerd om goed voor
hun zelf te zorgen en voor hun huis. Ook hebben wij ze beloofd om ze te blijven
helpen in de toekomst. Uiteindelijk is het Flowgi team met mooie herinneringen
van de dag naar huis gegaan.
Wij hopen dat de lezers Flowgi ook willen helpen de dromen van de
kinderen te realiseren en ons blijven steunen.
Bedankt voor iedereen die ons helpt en heeft geholpen
Geschreven door Ennie – Fowgi staf Yogya
Vertaling: Maisie Lim
_____________________________________________________
back to top
|
